NICC bij SDG-café over gender en Coronacrisis

De Coronacrisis lijkt de ongelijkheid in de wereld te vergroten. Wat gebeurt er en wat kunnen we doen tegen ongelijkheid, onderdrukking en uitsluiting in tijden van Corona?

NICC was op 16 september online aanwezig bij bijeenkomst van Nederlandse organisaties over de Sustainable Development Goals van de VN, het zogenaamde SDG-café. Het gesprek ging over het verband tussen de Coronacrisis en de SDG’s. Het thema werd ingeleid door Sam Muller, CEO van The Hague Institute for Innovation of Law  en Sabine de Jong van UNICEF, die vertelden over de onzichtbare slachtoffers van de pandemie.  

Vanuit het perspectief van het NICC is dit een belangrijk thema. Een crisis zoals de coronapandemie kan jaren van positieve ontwikkeling tenietdoen. Niet alleen de ziekte zelf, maar ook de vaak strenge lock-down heeft in veel situaties van armoede een grote negatieve impact: het inkomen van mensen, vooral ook in de informele sector waar vrouwen actief zijn, staat enorm onder druk. Dat leidt weer tot ondervoeding, schooluitval, kind-huwelijken (uit armoede) en huiselijk geweld. Vrouwen en meisjes worden daarbij extra geraakt.  

De pandemie zorgt ook voor vertraagde uitvoering van ontwikkelingsprojecten. Het percentage mensen dat onder de armoedegrens leeft stijgt weer. Bangladesh is bijvoorbeeld weer terug naar de situatie van 2010, zoals blijkt uit de statistische studie van het Bangladesh Bureau of Statistics.

Toch zijn er ook positieve veranderingen in de samenleving mogelijk. Maaike van Vliet (NICC gendertijdlijn medewerkster) signaleert dat haar contact uit Dhaka vertelt over de thuissituatie: er is meer tijd en ruimte gekomen om met elkaar van gedachten te wisselen en tijd de te nemen voor elkaar, waardoor er meer begrip is voor elkaar. Tegelijk ondernemen de studenten activiteiten om huiselijk geweld te voorkomen zoals het ontwerpen en plaatsen van posters op sociale media, met daarop een verwijzing naar de telefonische hulplijn voor slachtoffers. Ze zetten zich ook in voor het project My Sisters Keeper, dat beoogt kennissen en verre familieleden vaker op te bellen en te luisteren naar hun verhalen.

Tenslotte werd de vraag gesteld wat wij leren van dit soort crisissen uit het verleden zoals Ebola en SARS. Kunnen ontwikkelingsprojecten bijdragen aan meer veerkracht? Een voorbeeld van hoe de huidige Nederlandse OS inspeelt op de coronacrisis is te vinden in de “Guidelines for the full programme proposal” voor het “Power of Voices” program [link]. In de guidelines staan een aantal criteria voor projectaanvragen:

  1. Aandacht voor de lokale covid-19 context;
  2. een covid-19 strategie voor activiteiten en meetings;
  3. hoe de Theory of Change geïmplementeerd kan / moet worden in een snel veranderende context vanwege COVID-19; 
  4. extra kosten meenemen gerelateerd aan de COVID-19 context in het budget;
  5. aanpassingen in het Monitoring en Evaluatie (M&E) systeem (risico-analyse en reisbeperkingen).